Yulaf

Açıklama

YULAF

Yulaf, toprak seçiciliği çavdardan sonra en az olan serin iklim tahıl bitkisidir. Yeterli nemi olan fakir topraklarda bile yetiştirilebilmektedir. Yulaf bataklık alanların tarım arazisine çevrilmesinde kullanılabilecek bitkilerden biridir. Yulaf toprak tuzluluğuna oldukça dayanıklı bir bitkidir.

BİTKİSEL ÖZELLİKLERİ

Yulaf buğdaygiller içerisinde en kuvvetli kök sistemine sahip olan bitkidir. Çimlenme döneminde yeni kökler meydana geldiğinde mevcut kökleri de hayatta kalmaktadır. Yulaf kökleri toprağın 20–25 cm kadar derinliğe inmektedir. Yulaf gövdesi ortalama 70–80 cm uzunluğundadır. Kuvvetli bir gövde yapısına sahip olan yulafta yatma pek görülmez. Yulaf yaprakları ortalama 15–25 cm uzunluk ve 1–1,2 cm genişliğindedir.

EKİM ÖZELLİKLERİ

Yüksek verim elde edebilmek için yulafın kış soğuklarına dayanabileceği yerlerde kışlık ekim yapılmalıdır. Kışlık ekimde ekim tarihi bölgelere göre değişmekle beraber bitkilerin kışa 3–4 yapraklı girecek şekilde ekim zamanı ayarlanmalıdır. Bu zaman bölgelerimize göre farklılık göstermekle beraber Ekim ayının ortalarından Aralık ayı sonuna kadar değişebilir. Yulaf ekimi, buğday için kullanılan ekim makineleriyle ya da serpme olarak yapılabilir. Dekara 17-18 kg tohum yeterlidir.

SULAMA İSTEKLERİ

Yulaf hem serin hem de nemli iklim tercih eden bir bitkidir. Bu özellikleri yulaf yetiştiriciliğini sınırlayan özelliklerdir. Yulaf yıllık yağış miktarı 700–800 mm olan bölgelerde rahatlıkla yetiştirilebilir. Yulaf 1 gram kuru madde oluşturmak için yaklaşık 600 gramın üzerinde su tüketir. Bu da yaklaşık olarak sapa kalkma ve başak zamanında toprak yapısına uygun sürede sulama ihtiyacı doğurur. Kıraç şartlarda da yetişme özelliğine sahiptir.

GÜBRELEME İSTEKLERİ

Gelişiminin başlangıcında yavaş olan azot alımı, zamanla artar ve çiçeklenme döneminde en üst seviyeye ulaşır. Yulafın fosfor ve potasyum alımı da büyüme başlangıcında yavaş olup sapa kalkmayla birlikte bitkinin tüm besin maddeleri alımı ve su tüketimi artar. Yulafa verilecek gübre miktarı, yetiştirilecek ön bitkiye, yulaf çeşidine, iklim ve toprak koşullarına göre değişmektedir.

HASTALIK VE ZARARLILARI

Yulafın yaygın olan hastalık ve zararlıları arasında yulaf taçlı pası, kara pas, rastık, külleme, yaprak lekesi, Arpa sarı cücelik virüsü, bakteriyel yanıklık, toprak kökenli virüsler ve nematodlar bulunmaktadır.

HASAT

Yulaf hasadı ana saptaki tanelerin sarı olum ile tam olum arasında olduğu dönemde yapılmalıdır. Hasat işleminin bitkinin sapları tarlada kalacaktır. Bu sapların harman işlemi hasattan 3-5 gün sonrasında gerçekleştirilebilmektedir. Eğer yulaf yetiştiriciliği kuru ot için yapılıyorsa sarı olumdan biraz önceki dönemde biçme işleminin yapılması gerekir. Silaj için yulaf yetiştiriciliği yapılıyorsa süt olum döneminde biçilmesi uygun olmaktadır.